D
Delikan
Sabaha kadar
Aydınlatacaksa sana boğulmuş
Zifiri karanlık odamı
Bir sis halesinin içinde pembeler çalacaksa vicdanıma
Ben hazırım seni kendime katmaya,
Şehvetime vicdanımı sunmaya.
Sabah olduğunda Güneş’in koynundan uyanmış gibi kalkacaksam
Senin yanından
Terini kokunu özletmeyeceksen bana
Ay’ın dostluk edeceği zamanlara kadar,
Yarınlarımı gömüp sana
Ben bu gece ölürüm.
Ve her öpüşünde benim bedenim yerden yükselip
Konacaksa baykuş kanatlarına
Ben Ay’ın hilaline uçurtma olurum
Sabaha kadar
Seninle.
Nasıl olsa her sabah sonlanacak
Geceyle
Seninle...
ELVEDA...
